PEDRAFITA-MENHIR EN MOURA. Cabanas, Nogueira de Ramuín. Ourense.

PEDRAFITA-MENHIR EN MOURA. 

Con motivo da publicación da última entrada (Pedra Longa) o amigo Xabier Moure recolleu o testemuño da miña petición e achegouse á necrópole de Moura na busca desa probable pedrafita.

                                       

Xabier buscou polo miúdo e finalmente atopou outra tamén posible pedrafita nos aledaños da necrópole de Moura. Efectivamente, esta posible pedrafita, unha "rara avis" dentro do horizonte megalítico, atópase moi preto da necrópole de Moura. Segundo Xabier, a pedrafita está inclinada ao redor de 60º e mide máis de tres metros de altura. Na parte baixa acada un metro de diámetro e uns cincuenta centímetros na parte superior. Entre ambas as dúas partes a pedrafita diminúe drásticamente, conferíndolle a forma dun "peón de xadrez". A xuizo de Xabier, aínda que esa forma podería ser froito da erosión, presenta, sen embargo, nunha das caras unha gran cazoliña circular de feitura artificial, así como outras varias que se poden apreciar na parte inferior.

                          

En definitiva, a fermosa necrópole de Moura non deixa de arroxar sorpresas, ofrecéndonos unha imaxe única de singularidade, o que nos leva a manifestar que estamos sen ningunha dúbida diante dunha das paraxes megalíticas máis impresionantes do País Galego.

Información e fotografía proporcionadas por Xabier Moure Salgado

En Sigrás, saúde, sorte e libros!!!

Lingua minoritaria

PEDRAFITA-MENHIR PEDRA LONGA. Cabanas, Nogueira de Ramuín. Ourense.

PEDRAFITA-MENHIR PEDRA LONGA. 

Como case sempre que se me dá por iniciar un viaxe polas inexplicables autopistas da comunicación internetianas, pois así case sempre atopo elementos que inopinadamente baten comigo e deixanme  tamén case sempre un pouco anonadado, por non dicir outra cousa.

Este que presento é un deses elementos que se me presentan a miudo, dos que non sei que pensar, sobre todo tendo en conta que non dispoño máis que dunha fotografía para o seu análise.

O comentario do blogue de onde o saquei non conta mais que a posible pedrafita chámase Pedra Longa e que se atopa moi preto da necrópole de Cabanas de Moura, no concello de Nogueira de Ramuín.

Como podedes ollar, trátase dun aparentemente enorme cipo que, na base é estreito e comezase a abombar cara ao cumio, ocupando esta parte abombada a maior parte da estrutura da pedra. As dimensións, sen ningún dato que o avale, seguramente sobrepasan os dous metros de altura. Tamén semella que a sección é maiormente cilíndrica.

Así mesmo, segundo o que se pode deducir pola fotografía, é probable que se atope nunha aba bastante pronunciada, non sei si ao principio ou en calquera outro lugar dela. Si supoñemos que se ubica no cambio de vertente, estaríamos diante dun fito anunciador dunha necrópole megalítica, tamén supoñendo que a necrópole de Cabanas da moura estea a continuación.

Todo isto sempre hipotéticamente.

A necrópole de Cabanas da Moura foi publicada neste blogue co número 98 en decembro de 2012.

Si alguien me pode proporcionar máis datos e incluso algunha fotografía, estaría eternamente agradecido.

UN ENLACE

Fotografía de Tonio Campos no blogue dolmentierraviva.blogspot.com.es

En Sigrás, saúde, sorte e libros!!!

ANTAS-DÓLMENES DO CHAN DE BESADA E DO COTO DA MINA. Cerdedo-Cotobade.

ANTAS-DÓLMENES DO CHAN DE BESADA E DO COTO DA MINA. 

As mámoas do Coto da Mina e do Chan da Besada foron localizadas por Ángel Concheiro no transcurso da prospección realizada no ano 2008 no Concello de Cotobade.

Atópanse, segundo Concheiro, nunha paraxe moi fermosa, moi preto tamén do "foxo do lobo do Monte Castelo" e dos gravados rupestres dos Carreiros e o Campiño das Pías, que describe combinacións circulares.

A Mámoa do Chan da Besada atópase mesmo enriba da braña do mesmo nome; as mámoas do Coto da Mina atópanse no alto do outeiro. Pola súa beira serpenteaba a corredoira ou camiño tradicional que levaba á feira de Cuspedriños, roteiro ignoto de arrieiros e feirantes.

ANTA-DOLMEN DO CHAN DE BESADA. Lugar de Paraños, San Miguel de Carballedo.

Trátase dunha mámoa bastante alterada debido ao total abandono e aos traballos agrícolas e forestais. A mámoa atópase ubicada sobre un cativo outeiro que se sitúa na braña da Chan da Besada. As súas dimensións apenas sobrepasan os nove metros nos eixos máis longos e para a altura non sobresae máis dos oitenta centímetros.

ANTA-DOLMEN DO COTO DA MINA 1. Lugar de Paraños, San Miguel de Carballedo. 

Estamos diante dunha mámoa en bastante bo estado de conservación, aínda que tamén lle afectan negativamente os traballos agrícolas e forestais.

Trátase dunha espléndida mámoa con características monumentais.  Amosa unha extraordinaria visivilidade sobre a contorna inmediata, a saber, sobre a Chan da Besada, pero tamén a longa distancia: pódese albiscar desde aí a ría de Pontevedra. As dimensións nos seus eixos son de vinte por vinte metros e a altura máxima é dun metro e oitenta centímetros. No interior ábrese un gran funil de violación con forma ovalada. Obsérvanse restos da coiraza pétrea de recubrimento.

ANTA-DOLMEN DO COTO DA MINA 2. Lugar de Paraños, San Miguel de Carballedo.

Trátase dunha mámoa moi alterada debido sobre todo aos traballos agrícolas e forestais. Amosa unha medidas de oito metros e medio por oito con dez  e uns corenta centímetros de altura máxima. Tamén amosa restos da coiraza pétrea do recubrimento e no funil de violación central sobresaen dous esteos. A masa tumular atópase en moi mal estado.

Tanto a información sobre estas mámoas como as fotografías fóronme proporcionadas polo arqueólogo Ángel Concheiro.

En Sigrás, saúde, sorte e libros!!!

PEDRAFITA-MENHIR PEDRA DE SAN LOURENZO. San Lourenzo de Nogueira, Meis.

PEDRAFITA-MENHIR PEDRA DE SAN LOURENZO.

Atópase ubicada a un lado do camiño de terra que leva a unhas veigas, a uns cen metros do cemiterio, lindando coa igrexa.

Trátase dunha curiosa e chamativa pedra que, como case todos os elementos semellantes da nosa terra, amosa "carnet de indentidade" propio: bautizada polos nosos devanceiros como Pedra de San Lourenzo, esta é unha razón de suficiente enxundia como para engadila á nosa xa longa lista de elementos megalíticos.

Tanto a fotografía coma o texto envioumos, -como non- o entrañable compañeiro de preocupacións megaliteiras Xabier Moure, que os recolleu da páxina de Reigosa Galicia Encantada, fermosa publicación que recomendo encarecidamente.

Segundo contan os verdadeiros relatos lexendarios, parece ser que noutrora o mar oceano chegaba ata este lugar e foi precisamente neste emprazamento onde San Lourenzo (o santo que morreu asado na parrilla) arribou na súa embarcación e amarrouna na Pedra. Foi así que, segundo o devandito relato, o día de San Lourenzo, que ven cadrando o dez de agosto, antes de sair o sol aparecen as brasas ou rescoldos ao redor da Pedra, restos sen dúbida (e esto é un engadido meu) dos carbóns con que foi martirizado o Santo na parrilla.

Dise tamén que cando uns veciños quixeron mover a Pedra do seu lugar orixinal, posto que estorbaba na realización das labouras agrícolas, todos os que o intentaron enfermaron misteriosamente.

Segundo Moure, esta rara e inclasificable pedrafita, amosa na parte superior nove cazoliñas. Engade, ademais, que pode ser estudada e definida como un idoliforme (antropomorfo?) posto que pola metade amosa unha fendedura ou escotadura que percorre todo o permímetro, como se pode apreciar na fotografía.

Por último, débese resaltar que no estudo do Impacto Arqueolóxico realizado antes da construción da autoestrada entre Curro e Vilagarcía, elaborado no ano 2008, recollíase a corrección do devandito impacto para salvar a Pedra de San Lourenzo. 

Fotografía e texto enviado por Xabier Moure e recollido da páxina Galicia Encantada de Antonio Reigosa.

En Sigrás, saúde, sorte e libros!!!

PEDRAFITA-MENHIR O MARCO VELLO: arranxo dun desaguisado evitable

PEDRAFITA-MENHIR O MARCO VELLO: arranxo dun desaguisado evitable.

Fai de marco de termo ou demarcatorio entre os concello de Xunqueira de Espadañedo, Parada do Sil e Nogueira de Ramuín.

En maio deste ano publiquei unha entrada da pedrafita "O Marco Vello" na que denunciaba o "salvaxe atentado" que estivo a sufrir este fermoso testemuño do noso pasado megalítico. As fotografías fóranme enviadas por José Antonio Gavilanes. Días despois o amigo Xabier Moure (o 27 de maio) presentou unha denuncia diante do Servizo de Patrimonio da Xunta de Galicia. Este feito xenerou un amplo eco nos medios de comunicación locais e tamén dixitais. Algúns meses despois o cartel do TECOR foi retirado aínda que segundo me conta Moure (súa é a actual fotografía) os parafusos deixaron uns buratos no lugar onde se debuxa un N invertido gravado nun rebaixe da pedra. 

A pesar deses desperfectos parece que por unha vez as denuncias dan algún resultado. Parabéns, compañeiros.

                                      

               

                                      

Arriba: fotografía con cartel do TECOR.

Abaixo: fotografía despois de retirar o devandito cartel.

En Sigrás, saúde, sorte e libros!!!

PEDRAFITA-MENHIR O MARCO DE VILOUTA. Becerreá, Lugo

PEDRAFITA-MENHIR O MARCO DE VILOUTA. 

Na fermosa estrada Becerreá-Sarria, na parroquia de Vilouta, a uns cinco quilómetros de Becerreá, atópase a Anta Pedra Cobertoira, da que xa falei aquí a través dunha entrada de maio de 2012. De feito, foi a primeira anta que describín neste blogue. Hoxe, ano e pico despois, recibín un e-mail de Xabier Moure que me alegrou un día gris. O correo comenza así: "Boa noite, Moncho: Achégoche información sobre o Marco de Vilouta, en Becerreá do que me falaran hai algún tempo e que hoxe visitei".

A continuación describe a situación da pedrafita e unha información "preciosa" sobre os distintos elementos que definen esta pedrafita como un exemplar singular.

A pedrafita de Vilouta atópase inscrustada entre os castros de Vilouta de Abaixo e de Arriba e -feito de extraordinaria importancia- moi preto da anta Pedra Cobertoria. Probablemente, como ben subraia Moure, conservouse grazas a que foi reaprobeitado como marco de termo, separador territorial das dúas aldeas mencionadas, pertencentes na Idade Media ao Mosteiro de Penamaior.

A Pedrafita está feita ou composta de xisto e cuarzo, amosa sección cadrada moi regular coas caras moi bastas, sen labrar. As medidas no ancho das caras acadan os vintecinto centímetros en cadansúa; a altura non vai máis aló dun metro. Segundo os informantes de Moure, a pedrafita foi derrubada e mutilada de xeito que, antes desa profanación, sobresaía máis dun metro e medio.

O traballo de Moure (gran coñecedor e divulgador da Comarca dos Ancares) complétase cunha valiosa laboura etnográfica, recollendo as lendas que adxetivan estes senlleiros elementos da nosa xeografía física e sentimental. Efectivamente, cóntase na bisbarra que a pedrafita de Vilouta foi erixida por unha moura; ademais, os mouros que viven no túnel que comunica os castros de Vilouta amarraban as súas cabalgaduras na nosa Pedrafita.

Tamén, para concluir, a responsable da finalización ou remate da veciña Anta de Pedra Cobertoira foi unha Moura que deixou caer a enorme tampa ou pedra cobertora sobre os tres poderosos esteos que aínda hoxe conserva a anta. A Moura troixo a pedra desde un monte situado a dous quilómetros en liña recta que curiosamente se denomina A Moura.

Para máis información o blogue de Xabier Moure Salgado onosopatrimonio.

En Sigrás, saúde, sorte e libros!!!