ANTA-DOLMEN DA CRUZ DO PAU. San Pedro de Burgueira, Oia

ANTA-DOLMEN DA CRUZ DO PAU

"Al cabo de los años he observado que la belleza, como la felicidad, es frecuente. No pasa un día en que no estemos, un instante, en el paraíso". 

Jorge Luis Borges.

 

Debuxo de Moncho Boga, Sigrás 2025.

Volto, unha vez mais, nin mais nin menos, ao impresionante macizo montañoso da Serra da Groba, ese colosal bloque de pedra que acada ao redor dos seiscentos metros de altitude, e abrangue desde as norteñas estribacións do Val Miñor ata as terras do Baixo Miño no sul. Linda ademais co territorio do concello de Tomiño (polo leste) e co infinito Mar Océano polo oeste, onde se atopa o Concello de Oia.

Posible tampa da anta Cruz do Pau empregada como soporte dunha marquesiña.
Fotografía extraída do blogue megaliticiablogspot.com

A Anta que me ocupa hoxe atópase no lugar de Torroña, da parroquia de San Pedro de Burgueira petencente ao Concello de Oia. Torroña atópase na saída cara a Baiona, e os restos do que puido ser a tampa  ou pedra cobertora desta anta atópase a uns poucos metros de Restaurante Casa Paco.

Fotografía extraída do blogue megaliticia.blogspot.com

Desde o lugar de Torroña hai que ir en automóbil e, pouco logo, camiñar unha distancia duns 400 metros ata chegar á anta. O acceso non é doado polo que se recomenda encarecidamente dispoñer dun XPS. O estado de conservación deste monumento megalítico non é moi bo.

Fotografía extraída do blogue megaliticia.blogspot.com

Malia que algúns  interpretan que o topónimo "groba" procede da tribo galaica dos "grobios" (que se asentaban desde o Río Lérez até o Río Douro), semella mais probable que o devandito topónimo teña unha orixe xermánica: o significado viría a ser "vagoada", "zanxa", "barranco", "torrenteira"..., referíndose talvez aos numerosos elementos artificiais que probablemente se vencellan coas pegadas da minería antiga, qeu deixou as súas profundas feridas no territorio, e non ás anfrastuosidades orográficas. A anta Cruz do Pau atópase precisamente na penechaira das área mais alta, formando parte dunha necrópole megalítica que se asenta ao norte da cima. A distribución espacial das mámoas que conforman esta necrópole marca unha liña recta de ao redor dun quilómetro.

Fotografía extraída do blogue maisquepetroglifos.blospot.com

A tampa ou pedra cobertora da que falábamos mais enriba foi trasladada e reutilizada como soporte dunha marquesiña do autobús no lugar de Torroña: amosa na súa superficie diversas gravuras das do tipo cazoliñas. 

Fotografía extraída do blogue maisquepetroglifos.blospot.com

A nosa anta, tamén alcumada (supoño que é a mesma) "Túmulo do Areeiro 4", foi saqueada vítima dos afanosos e covizosos buscadores de tesouros, tan destrutores e sen beneficio algún: pódese dicir que o fin nunca xustificou os medios. Malia esta desfeita cómpre subliñar que aínda está a conservar uns cantos esteos da súa estrutura arquitectónica ou cámara megalítica. Deses esteos destaca un dos que forman a cabeceira que amosa, pola súa parte externa (a que estaría tapada pola masa tumular) tres grandes cazoliñas moi ben executadas. Coma noutros moitos casos, é plausible que os motivos tiveron ou ben  que ser realizados antes da  colocación do chanto ou ben o chanto foi un elemento reutilizado: ambas as dúas posibilidades están sobradamente contrastadas noutras antas galegas. Nunha hipotética intervención arqueolóxica poderíase saber si os esteos amosan mais gravuras deste ou doutro tipo, considerando tamén as cazoliñas da tampa reutilizada en Torroña.

Mapcarta.

A mámoa na que se insire a anta é das do tipo medio e apenas sobresae do nivel do chan un metro e medio. Por toda a súa superficie aparecen espalladas unha morea de pedras de tamaño mediano, que deberon formar parte da coiraza. A planta posiblemente sexa das do tipo poligonal.

E, con gañas de voltar a estas inconmensurables terras, conclúo a cativa reseña doutra anta mais nos territorios galaicos do fin do mundo.

En Sigrás, a finais de xaneiro de 2026.

Saúde, sorte e libros!!!

ENLACES RECOMENDADOS E OBRIGATORIOS

https://www.calameo.com/read/006231724284b66cadcc6

https://megaliticia.blogspot.com/2025/08/Mamoa-da-Cruz-do-Pau.html

https://onosopatrimonio.blogspot.com/2011/07/mamoas-de-galizagalicia-provincia-de_9.html

https://masquepetroglifos.blogspot.com/2012/03/

CÍRCULO LÍTICO DA BAIXADA DE SAN XOSÉ. San Salvador de Cabreiroá, Verín

CÍRCULO LÍTICO DA BAIXADA DE SAN XOSÉ

11. RUTA DAS PEDRAFITAS-MENHIRES DA BAIXADA DE SAN XOSÉ.

"Si es bueno vivir, todavía es mejor soñar, y lo mejor de todo, despertar." 

Antonio Machado

Debuxos das tres pedrafitas do círculo lítico, versión de Moncho Boga, Sigrás 2026.

Inopinadamente, case sen decatarme, xa estou na recta final, case chegando ao fin, case rematando esta viaxe que podería calificarse de iniciática, esta viaxe que me levou polos vieiros da imaxinación e da documentación da mán de Rafa Castro, por un universo pedrafiteiro e etnográfico que estaba lonxe de imaxinar.

Foi e é unha viaxe que remata cos restos dun hipotético círculo lítico que, si as intuicións de Rafa se constatan, sería o ramo, a guinda que coronaría esta espléndida paisaxe megalítica.

Montaxe fotográfico de Rafa Castro sinalando a posición
das tres pedrafitas que se están a conservar erectas do posible 
círculo lítico.

Atópase ao leste do Castro da Baixada de San Xosé, no cumio rochoso que fai de defensa ao recinto por esta beira. É unha pequena chaira ou rechán onde aparecen espalladas numerosas pedras traballadas, cinceladas artificialmente. Dentro desa acumulación sobresaen tres grandes esteos chantados no que parece ser a súa posición orixinal. Sinala Rafa Castro que as obras do tendido eléctrico alteraron significativamente a chaira e os elementos aí erixidos, por iso non é doado especificar si se trata dun círculo lítico ou ben se trata de pedras fincadas típicas para defender o Castro. Diante das fotografías aportadas por Rafa eu inclínome pola adscrición megalítica debido sobre todo ao aspecto redondeado que adoitan ter as pedrafitas, ese aspecto puído e abombado que caracteriza moitas das pedrafitas galegas.

 

Pedrafita do Círculo Lítico.
Fotografía de Rafa Castro.

Para rematar tamén quero subliñar un aspecto de denuncia que Rafa relata polo miudo: a constatación da destrución dunha boa parte do Camiño debido, primeiro, á construción da Autovía das Rías Baixas cando se destruiron xacementos como a Fraga do Zorro, o Penedo da Moura... No ano 2013, a través dun obradoiro de emprego, o Concello de Verín realizou a limpeza do Camiño da Baixada de San Xosé (daquila completamente abandoado), obra que en principio debía ser beneficiosa e que pola contra tivo como consecuencia numerosos danos contrra o patrimonio histórico e arqueolóxico.

 

Pedrafita do Círculo Lítico.
Fotografía de Rafa Castro.

Abriuse así un Camiño Histórico para empregalo como rota de sendeirismo, sen ter en conta o seu verdadeiro interese. Destaca como tráxica a destrución e o desvío do Camiño orixinal preto da porta sur do Castro, onde se abriu unha nova pista sobre a área onde se atopan a meirande parte dos elementos de interese histórico e artístico. 

Pedrafita do Círculo Lítico.
Fotografía de Rafa Castro.

E para rematar, as fermosas verbas de Rafa Castro que redondean o seu espléndido traballo de investigación, que me serveu de guía para as humildes entradas adicadas ás pedrafitas da Baixada de San Xosé:

"Baste contemplar as enormes fragas dende o Campo da Moreira para abraiármonos hoxe en día co anfiteatro natural ornamentado polas singulares formas graníticas entre o que se precipita o cachón do regato das Quintas. Esa sensación de monumentalidade e beleza natural tivo que ser a mesma que a que sentira o artista que realizou as insculturas deste lugar hai varios milleiros de anos.

Sería este o escenario no que os mundos do divino e o humano se xunguiran e a porta entre ambos o lugar onde pedra, auga e lume conflúen: O Pozo do Demo.

Verín 30 de xaneiro de 2015."

Foi un pracer desenvolver, dun xeito sen dúbida fragmentario, a análise e investigacións de Rafa Castro a partir dous seus minuciosos escudriñamentos da marabillosa área tamegana do Pozo do Demo.

En Sigrás, sen saber que nos deparará o futuro. 2026.

Saúde, sorte e libros!!!

ENLACES E BIBLIOGRAFÍA ESENCIAIS

Rafael Castro Vaamonde: "Novas exploracións no contorno do Pozo do Demo e das Fragas de Abedes." Traballo inédito.

Taboada Chivite, X.: "Folklore de Verín". Ourense, La Región.

Taboada Chivite, X.: "O Culto ás Pedras no Noroeste Peninsular". Vigo, Real Academia Galega, 1966.

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/04/pedrafitas-con-outras-funcions.html

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/03/pedrafitas-de-observacion-astronomica.html

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/03/pedrafitas-falicas.html

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/03/pedrafitas-falicas.html

https://onosopatrimonio.blogspot.com/2011/07/circulos-liticos-e-pedrafitas-de-galiza_09.html

https://www.diariodotamega.es/articulo/verin/verin-quere-facer-do-pozo-do-demo-maior-museo-natural-do-sur-galicia/20220214204758021561.html

ttps://www.laregion.es/comarca-de-monterrei/verin-recuperara-ruta-menhires-milenarios_1_20220223-2278229.html

https://osil.info/verin-proxecta-desenvolver-no-pozo-do-demo-o-maior-atractor-turistico-do-sur-de-galicia-cos-next-generation/

https://venagalicia.gal/noticia/2022/02/15/verin-quiere-convertir-pozo-do-demo-museo-aire-libre-referente-turismo-galicia/0003_202202O15C4991.htm

https://www.farodevigo.es/ourense/2021/02/27/denuncian-abandono-yacimiento-arqueologico-o-35760402.html

O_Bouzadoiro_un_xacemento_romano_unico_e.pdf

https://www.gciencia.com/retro/localizan-en-verin-o-castelo-medieval-de-cabreira/

https://estarvivobajoelcieloazul.blogspot.com/2013/03/pozo-do-demo.html

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/verin-comarca-de-verin-ourense-prg-150-sendeiro-do-pozo-do-demo-22216460/photo-14031936

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/punto-geodesico-de-montemaior-44984183/photo-29545613

https://verin.es/turismo/

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/pozo-do-demo-banco-con-vistas-a-verin-82126178/photo-53159527

https://www.galiciamaxica.eu/galicia/ourense/lagar-rupestre-y-capilla-de-san-anton-de-abedes/

https://fontesmediae.hypotheses.org/4506

https://nosvolveremosaver.com/pozo-do-demo/

ANTA-DOLMEN FORNO DOS MOUROS. Santa María de Vicinte, Outeiro de Rei.

ANTA-DOLMEN FORNO DOS MOUROS

"Nunca moriría por mis creencias porque podría estar equivocado."

Bertrand Russell

 Debuxo de Moncho Boga, 2024.

Desde Vicinte pódese chegar en automóbil e os últimos cen metros non queda mais remedio que achegarse camiñando. O acceso é bastante complicado polo que se se dispón de XPS será moito mais doado chegar. 

Anta Forno dos Mouros no ano 1989.
Fotografía de Núñez Jato.

Retorno ás terras do marabilloso Concello de Outeiro de Rei para completar a información da Anta Forno dos Mouros que considero ficou inconclusa na entrada que lle adiquei no contexto da Terra Cha o 28 de xuño de 2012. Por iso volto ao noso agarimoso oeste. Debo recoñecer que lle teño unha especial querencia aos concellos de Outeiro de Rei e Friol.

Forno dos Mouros no ano 2017.

No ano 1997 esta fermosa anta non estaba catalogada, malia ser coñecida e publicada na Revista Croa: Núñez Jato e Laura Roríguez documentárana nunha prospeción realizada no ano 1989. Os resultados resumidos desta prospeción foron publicados no ano 1995 nun artigo da revista Croa (Boletín da Asociación de Amigos do Castro de Viladonga). Finalmente foi catalogada, grazas a insistencia do multifacético investigador Xabier Moure diante das autoridades competentes.

Vista da mámoa no ano 2017

Atópase no Lugar de Ínsua, na parroquia de Vicinte e emprázase nunha aba de suave pendente, e toda a zona aparece moteada con vexetación autóctona: as repoboacións de eucaliptos van gañando terreo lamentablemente. Polo de agora esta repoboación non afecta directamente ao xacemento arqueolóxico.

A Anta Forno dos Mouros no ano 2017.

Trátase dunha mámoa-medorra ou túmulo de forma obvia e taxativamente hemiesférica moi achanzada e dicir, non está a conservar moita altura (ao redor dun metro); sen embargo o seu diámetro sobrepasa os catorce metros no eixo norte-sul e os dezaseis metros no eixo leste-oeste. A mámoa, en apariencia, atópase en bo estado de conservación. 

Fotografía de megaliticiablogspot.com.

Tampouco se observan a simple vista alteracións significaticas (antrópicas e/ou naturais) da anta con respecto ao estudo de Núñez Jato: un cono ou funil de violación que se abre no lado do sul e mide aproximadamente uns catro metros de diámetro.

Fotografía de megaliticiablogspot.com.

No centro da mámoa erixese a estrutura arquitectónica ou anta, único espécimen con pedra cobertora ou tampa no Concello de Outeiro de Rei. Esta cámara megalítica desenvólvese estruturalmente por medio de catro esteos que soportan unha tampa ou pedra cobertora que mide uns dous metros de lonxitude. Tamén se poden ollar diversas outras pedras ou esteos: algunha podería formar parte dun hipotético corredor de entrada. A tampa atópase lixeiramente inclinada, movida da súa posición orixinal,  na direción do sueste. Núñez Jato descubriu, entrevistando aos veciños, que esa inclinación da tampa debeuse a que no ano 1940, ao construirse unha casa no lugar de Ínsua, os canteiros ían empregala como material de obra. Afortunadamente rexeitaron a gran pedra debido a que era demasiado dura para o seu uso construtivo.

Fotografía de megaliticiablogspot.com.

Nas súas pescudas Núñez Jato relata que o dono da finca estivolle a contar que o cura párroco de Vicinte, acompañado de varios homes da bisbarra, escarbaron na zona do corredor de entrada, supoño que na busca dos sempiternos e inexistentes tesouros.

Estou seguro que voltarei a estas fantásticas terras luguesas, que voltarei para describir novos monumentos megalíticos; novos achádegos que inexcusablemente pasarán a formar parte do meu particular espíritu coleccionista, coleccionista mental das elementais cousas de antes.

En Sigrás, sin saber que nos deparará o futuro, 2026.

Saúde, sorte e libros!!!

ENLACES E BIBLIOGRAFÍA NECESARIAS 

Juan F. Jato Núñez-Laura Rodríguez Varela: "Arqueoloxía en Outeiro de Rei: Mámoas e outros restos" Revista Croa, Boletín da Asociación de Amigos do Castro de Viladonga, 1995.

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/dolmen-forno-dos-mouros.html

https://onosopatrimonio.blogspot.com/2011/07/mamoas-de-galizagalicia-provincia-de.html

https://www.facebook.com/GustameOuteiroDeRei/posts/forno-dos-mouros-o-%C3%BAnico-con-tampa-cobertoira-de-todo-outeiro-de-rei-cerca-de-a-/265051187563950/

PEDRAFITA-MENHIR TOCO DAS CABRAS. Sal Salvador de Cabreiroá, Verín

PEDRAFITA-MENHIR TOCO DAS CABRAS

10. RUTA DAS PEDRAFITAS-MENHIRES DA BAIXADA DE SAN XOSÉ.

"Lo que distingue las mentes verdaderamente originales no es que sean la primeras en ver algo nuevo, sino que son capaces de ver como nuevo lo que es viejo, conocido, visto y menospreciado por todos."

Friedrich Nietzsche

Debuxo de Moncho Boga, Sigrás 2025.

E sigo con contumaz e impenitente terquedade oteando e investigando desde a lonxanía estes especiais exemplares do noso megalitismo, dos nosos esquecidos espécimens espallados polas terras de Verín, nun reducido espazo xeográfico e por iso de extraordinaria densidade pedrafiteira.

A pedrafita-menhir Toco das Cabras atópase in situ, erecta, no seu lugar primixenio, no emprazamento no que foi chantado. Debe o seu nome ao lugar Toco das Cabras, no contorno do Pozo do Demo e ubícase á beira dun dos primitivos camiños que leva á Veiga de Meás, na ribeira esquerda dun regato tributario do Rego das Quintas. A pedrafita é probable que fose feita manipulando o propio penedo sobre o que se asenta, nun outeiro totalmente granítico.

Seguindo os concienzudos traballos do meu compañeiro de inquedanzas Alberte Alonso, esta pedrafita abre unha orixinal perspectiva e novos horizontes para a súa comprensión. Dentro do que vimos denominando clasificación das pedrafitas galegas, un novo tipo de pedrafitas vai engrosar o xa extenso catálogo: malia que pode e debe encadrarse nas do tipo de observación astronómica, tamén se debe encadrar na tipoloxía novedosa de pedrafitas zoomorfas, abríndose un novo campo na xa extensa tipoloxía das nosas pedrafitas. 

Fotografía de Rafa Castro.

Sigo a considerar que moitas das  pedrafitas participan en varios dos criterios a saber, que sexan fitos anunciadores,  que sexan de tipo fálico e incluso de observación astronómica ao mesmo tempo. A existencia de gravuras do tipo que sexan non pode ser o único criterio para autentificar unha pedrafita nin tampouco a súa situación espacial en contextos funerarios, como se viña facendo ata ben pouco. 

Alberte Alonso, en perfecta harmonía simbiótica coas tamén miñas consideracións, debuxa un infinito mundo de penas, cons e penedos nas abas, pendentes, recháns, chairas, regos, mananciais, cumios, camiños prehistóricos..., que, por medio do retoque e manipulación da croa, permiten confirmar o encaixe do sol no axexadoiro ou croa da pedrafita. Neste senso as súas investigacións permitíronlle constatar que nalgunhas pedrafitas  e noutros penedos as súas croas atópanse manipuladas coa intención de provocar os encaixes no solsticio do verán.

Pedrafita Toco das Cabras no solsticio do verán, o 21 de xuño.
Fotografía de Rafa Castro.

É así que, considerando que a pedrafita é "o espíritu personificado en pedra que xera vida" e atendendo ás formas, Alonso constata a existencia de "pedrafitas de observación astronómica na modalidade zoomórfica". Resaltan en Galicia dous novedosos exemplos que dan pé a esta nova clasificación: a do Agro do Castro en Friol (con forma de cabra) e o Toco das Cabras, paradóxicamente con forma de oso. Efectivamente, a pedrafita Toco das Cabras amosa esculpida na croa as fauces e a imaxe xeral da cabeza dun oso: a fisonomía do fuciño atópase incrustada no axexadoiro que é a concavidade central da pedrafita. Do mesmo xeito o solpor do sosticio do verán o 21 de xuño encaixa simétricamente no fuciño do animal, debuxado na croa. Segundo Alonso trátase dunha representación zoomórfica da morte e do renacemento, símbolo indiscutible dunha nova vida: o  oso é solar. Por iso a pedrafita convertese no espítiru personificado en pedra que xera vida.

Fotografía de Rafa Castro.

Efectivamente, o oso nas sociedades tradicionais, e por suposto nas prehistóricas, representa o renacemento, a nova vida, despois dun tempo na oscuridade da caverna, onde a vida permanece en suspenso temporalmente. O oso é tamén un ser psicopompo para algunhas sociedades: é aquel que acompaña aos defuntos ao alén. Por iso é un animal do mundo do alén, do inframundo, posto que pasa unha boa parte da súa vida na cova, nas profundidades, en contacto coas poderosas forzas telúricas.

Polo tanto é un símbolo de resurrección, de xeito que representa a nova vida, a iniciación, vencellándose así mesmo cos ritos de paso. En definitiva, na mitoloxía heroica o oso é solar e o seu poder é sobrenatural; é a forza, a fortaleza.

Para rematar, nada mellor que as conclusións de Alberte Alonso no tan nomeado blogue catalogaciondepedrafitasdegaliciablogspot.com:

"Partindo do concepto desta premisa, espírito personificado en pedra que xera vida, e atendendo ás diversas formas onde a pedrafita manifesta fisionomías, trazos e tipos diferentes que poden concibir: demandas, confirmacións, homenaxes-conmemoracións, cultos-adoracións, ritos, demarcacións, etc... Imos centrar o noso interese nas pedrafitas de observación astronómica, dentro da nova modalidade, hoxe (2 de xullo 2016) chega a proposta de nome:

Pedrafitas de observación astronómica modalidade zoomorfa."

Coordenadas:

Lat 41º 55´25,27´´ 

N Lon 7º 24´19,18´´ O

464 m.s.n.m.

En Sigrás, nun día do ano 2026 de nefastos e imprevisibles acontecementos para a humanidade. 

Saúde, sorte e libros!!!

ENLACES E BIBLIOGRAFÍA ESENCIAIS

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/04/pedrafitas-con-outras-funcions.html

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/03/pedrafitas-de-observacion-astronomica.html

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/03/pedrafitas-falicas.html

Rafael Castro Vaamonde: "Novas exploracións no contorno do Pozo do Demo e das Fragas de Abedes." Traballo inédito.

Taboada Chivite, X.: "Folklore de Verín". Ourense, La Región.

Taboada Chivite, X.: "O Culto ás Pedras no Noroeste Peninsular". Vigo, Real Academia Galega, 1966.

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/03/pedrafitas-falicas.html

https://onosopatrimonio.blogspot.com/2011/07/circulos-liticos-e-pedrafitas-de-galiza_09.html

https://www.diariodotamega.es/articulo/verin/verin-quere-facer-do-pozo-do-demo-maior-museo-natural-do-sur-galicia/20220214204758021561.html

ttps://www.laregion.es/comarca-de-monterrei/verin-recuperara-ruta-menhires-milenarios_1_20220223-2278229.html

https://osil.info/verin-proxecta-desenvolver-no-pozo-do-demo-o-maior-atractor-turistico-do-sur-de-galicia-cos-next-generation/

https://venagalicia.gal/noticia/2022/02/15/verin-quiere-convertir-pozo-do-demo-museo-aire-libre-referente-turismo-galicia/0003_202202O15C4991.htm

https://www.farodevigo.es/ourense/2021/02/27/denuncian-abandono-yacimiento-arqueologico-o-35760402.html

O_Bouzadoiro_un_xacemento_romano_unico_e.pdf

https://www.gciencia.com/retro/localizan-en-verin-o-castelo-medieval-de-cabreira/

https://estarvivobajoelcieloazul.blogspot.com/2013/03/pozo-do-demo.html

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/verin-comarca-de-verin-ourense-prg-150-sendeiro-do-pozo-do-demo-22216460/photo-14031936

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/punto-geodesico-de-montemaior-44984183/photo-29545613

https://verin.es/turismo/

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/pozo-do-demo-banco-con-vistas-a-verin-82126178/photo-53159527

https://www.galiciamaxica.eu/galicia/ourense/lagar-rupestre-y-capilla-de-san-anton-de-abedes/

https://fontesmediae.hypotheses.org/4506

https://nosvolveremosaver.com/pozo-do-demo/

PEDRAFITA-MENHIR DA FRAGA GRANDE. San Salvador de Cabreiroá, Verín.

PEDRAFITA-MENHIR DA FRAGA GRANDE

9. RUTA DAS PEDRAFITAS-MENHIRES DA BAIXADA DE SAN XOSÉ.

"Nuestras convicciones más arraigadas, más indubitables, son las más sospechosas. Ellas constituyen nuestro límite, nuestros confines, nuestra prisión." 

José Ortega y Gasset

Debuxo de Moncho Boga, Sigrás 2024.

Chega un intre no que é necesario recapitular: Camiño de A Baixada de San Xosé que, como apunta certeiramente Rafa Castro, debe o nome á inxente cantidade de petróglifos que flanquean o Camiño. Amosa tamén os profundos sucos, a xeito de fondas feridas nos penedos polo secular transo dos nosos tradicionais carros. E, como colofón, as pedrafitas que parecen xalonar e sinalizar, como balizas, un auténtico Camiño Ritual.

Rodeiras dos carros no Camiño da Baixada de San Xosé.
Fotografía de Rafa Castro.

O Camiño da ácceso á Igrexiña dos Mouros e á porta do Sur do Castro: conflúe, converxe co Camiño do Malpaso preto de onde posiblemente estivo o mítico Castelo da Capraria. Este Camiño ascende pola aba do noroeste do Montemaior e é seguro que comunicaba A Veiga de Meás coas Aldeas da Chaira, con Tamagos e con outras poboacións fronteirizas.

Camiño do Malpaso.
Fotografía de Rafa Castro.

Tamén esta ruta transcorre encaixada e escavada pola erosión entre os penedos do monte, deixando as pegadas profundas das rodas dos nosos carros.

O Castro da Baixada ou Viña de San Xosé sitúase enunha moi estreita corta entre dúas monumentais barreiras graníticas. Con forma elíptica  o límite do norte atópase defendido polo gran desnivel que forma o regato das Quintas. O Sur atópase aberto hoxe en día ao Camiño.

Entrada ao Castro da Baixada de San Xosé.
Fotografía wilkiloc.

A Igrexiña dos Mouros atópase ao carón do Camiño da Baixada de San Xosé, case no val. Probablemente sería, segundo Bruno Rúa, un santuario paleocristián; pero, segundo outros, como Alberro (2004), o nome apuntaría a un lugar de cultos anteriores ao "representares a lembranza de cultos pasados."

Mapa extraído do folleto da Ruta do Pozo do Demo Pr-g150.
Concello de Verín.

E chegamos ao contorno inmediato da Fraga Grande ("fraga", nestes pagos, fai referencia a penedos, terreos rochosos). Ubícase nas proximidades da Fraga do Zorro e a pouco mais dun quilómetro do Pozo do Demo cara ao norte: por aí serpentearía un vello camiño que unía Ábedes coa Veiga de Meás. Nesta área, profusamente castigada polas actividades dos canteiros, destaca un penedo de gran tamaño, monumental, con evidencias de manipulación e unha mais que probable intencionalidade simbólica. Este espectacular penedo, posible e probable pedrafita, mide ao redor de seis metros de altura  e foi traballada, desbastada, cortada, por tres das súas catro caras. Ten forma picuda-redondeada na croa, o que lle confire unha clara forma fálica. Nos laterais aparecen as sempiternas coviñas, petróglifos mais abondosos na zona, así como gravuras de frechas, lanzas e ferraduras.

Pedrafita-menhir da Fraga Grande.
Fotografía de Boris Penelas.

Aparte da posible e mais que probable pedrafita, ao redor do seu emprazamento prosperan toda unha xeira de elementos que berran con gritos de milenios e que foron atopados e investigados por Rafa Castro. Estes auténticos monumentos dotan a este paradigmático lugar dunha significatividade patrimonial singular: desde formacións naturais (rochas sacras) con apreciables manipulacións en forma de asento (típicos de certo tipo de santuarios) así como o topónimo que existe na zona de "O Sillón do Rei Mouro", ata o que podería ser un altar de sacrificios. 

Altar de sacrificios.
Fotografía de X.R. Reigada.

O posible Altar de Sacrificios é unha gran formación rochosa, elevada sobre o nivel do camiño, illada,  que semella que foi traballada cun corte da rocha para convertir un penedo redondeado nunha zona plana en cuxa superficie ábrense catro pías de sección cadrada e rectangular, o que serían buracos para ensartar se cadra postes de madeira ou de pedra. Atópase elevada uns tres metros sobre o rasante do Camiño e accédese a través dunha especia de paseiño de entrada que mide un metro de ancho. A orientación é leste-oeste.

Pena Abaladoira ou de Abalar. 
Fotografía de Boris Penelas.

Na zona do noroeste da pedrafita-menhir de A Fraga Grande (a uns cincoenta metros) aparecen tres grandes rochas que aparentemente poden ter unha finalidade relixioso-simbólica. Unha delas, a primeira, desenvolve forma convexa na base e cóncava na parte superior: pódese abalar co peso de varias persoas. Vencelladas a cultos, xeralmente cristianizados, hai moitos exemplos na Galiza. Este tipo de pedras abaladoiras moitas veces teñen propiedades de adiviñación e outras moitas teñen que ver con rituais de fertilidade.

As outras dúas rochas son moi semellantes, pero coa parte cóncava cara ao interior. Amosan tamén variados petróglifos.

Neste magnífico asentamento, nas grandes penedas lisas, aparecen gran cantidade de petróglifos, sobre todo dos do tipo coviña ou cazoliña así como algún que se pode interpretar coma un cervo.

Fotografía e debuxo de Rafa Castro.

A uns trinta metros ao noroeste das pedras de abalar, Rafa Castro atopou un espectacular petróglifo case único no seu xénero na Galiza: unha enorme serpe gravada nunha gran laxe que está debuxada a través de dous sucos bastante profundos e anchos, que se enrosca sobre unha rocha e acada uns trece metros de lonxitude.

Petróglifo da Serpe. Debuxo de Raga Castro.

Estamos diante dun libro aberto, dun libro que amosa o desenvolvemento dun pobo a través das súas lendas, dos seus elementos patrimoniais e da súa paisaxe mítica.

En Sigrás, rematando o ano 2025.

Saúde, sorte e libros!!!

ENLACES E BIBLIOGRAFÍA ESENCIAIS

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/04/pedrafitas-con-outras-funcions.html

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/03/pedrafitas-falicas.html

Rafael Castro Vaamonde: "Novas exploracións no contorno do Pozo do Demo e das Fragas de Abedes." Traballo inédito.

Taboada Chivite, X.: "Folklore de Verín". Ourense, La Región.

Taboada Chivite, X.: "O Culto ás Pedras no Noroeste Peninsular". Vigo, Real Academia Galega, 1966.

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/03/pedrafitas-falicas.html

https://onosopatrimonio.blogspot.com/2011/07/circulos-liticos-e-pedrafitas-de-galiza_09.html

https://www.diariodotamega.es/articulo/verin/verin-quere-facer-do-pozo-do-demo-maior-museo-natural-do-sur-galicia/20220214204758021561.html

ttps://www.laregion.es/comarca-de-monterrei/verin-recuperara-ruta-menhires-milenarios_1_20220223-2278229.html

https://osil.info/verin-proxecta-desenvolver-no-pozo-do-demo-o-maior-atractor-turistico-do-sur-de-galicia-cos-next-generation/

https://venagalicia.gal/noticia/2022/02/15/verin-quiere-convertir-pozo-do-demo-museo-aire-libre-referente-turismo-galicia/0003_202202O15C4991.htm

https://www.farodevigo.es/ourense/2021/02/27/denuncian-abandono-yacimiento-arqueologico-o-35760402.html

O_Bouzadoiro_un_xacemento_romano_unico_e.pdf

https://www.gciencia.com/retro/localizan-en-verin-o-castelo-medieval-de-cabreira/

https://estarvivobajoelcieloazul.blogspot.com/2013/03/pozo-do-demo.html

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/verin-comarca-de-verin-ourense-prg-150-sendeiro-do-pozo-do-demo-22216460/photo-14031936

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/punto-geodesico-de-montemaior-44984183/photo-29545613

https://verin.es/turismo/

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/pozo-do-demo-banco-con-vistas-a-verin-82126178/photo-53159527

https://www.galiciamaxica.eu/galicia/ourense/lagar-rupestre-y-capilla-de-san-anton-de-abedes/

https://fontesmediae.hypotheses.org/4506

https://nosvolveremosaver.com/pozo-do-demo/

PEDRAFITA-MENHIR B2 DA BAIXADA DE SAN XOSÉ. San Salvador de Cabreiroá, Verín

PEDRAFITA-MENHIR B2

8. RUTA DAS PEDRAFITAS-MENHIRES DA BAIXADA DE SAN XOSÉ.

"Hay muchos mundos y muchos sistemas de Universos que existen todos al mismo tiempo, todos ellos perecederos."

Anaximandro de Mileto

Debuxo de Moncho Boga, 2025.

Pouco a pouco, paseniño, imonos achegando ao final do Camiño, e non é unha metáfora. Ao final dun camiño profundamento ritualizado, talvez sagrado para moitas xeneracións de mulleres e homes da prehistoria. Imos acompañados de seres pétreos, humanizados, con lendas; o camiño vai xalonado cunha extraordinaria xeira de elementos que intentan decirnos algo. 

Fervenza do Pozo do Demo. Wilkiloc.

E coma sempre, talvez imaxinamos desde parámetros actuais o que quixeramos que foran, o que quixeramos que signifiquen. Neso estamos: en dotar de significatividade o noso patrimonio. Neste caso o patrimonio mais esquecido de toda a arqueoloxía galega. A meirande parte destes elementos están sen catalogar, sen ningún tipo de proteción... Sempre serei partidario de que a lo menos sexan catalogados, tanto os penedos naturais como os artificiais, como elementos etnográficos diante das dúbidas que plantexan en canto á súa identidade megalítica.

Fotografía de Rafa Castro.

E atopánomos, logo da anterior digresión, diante da última pedrafita, da última pedrafita descuberta por Rafa Castro nos aledaños do Camiño da Baixada de San Xosé. Trátase dun monolito de forma redondeada que semella traballado pola man do home e que foi feito para estar en posición vertical. Dentro da tipoloxía das oito pedrafitas do Camiño, encádrase nas que desenvolven sección cadrangualar ou triangular cunha das súas caras convexas e formas redondeadas. A lonxitude desta pedrafita non sobrepasa os dous metros e dez centímetros.

Formación rochosa do Pozo do Demo. Wilkiloc.

Seguindo as minuciosas investigacións de Alberte Alonso sobre as pedrafitas, cataloga tanto a pedrafita B1 como a B2 do contorno do Pozo do Demo como pedrafitas fálicas, segundo o criterio da función. Desde a noite dos tempos, desde sempre, os seres humanos viviron coa preocupación contante pola fertilidade: da terra, dos animais e, por suposto, da propia. O misterio dunha nova vida foi dese xeito adquirindo un carácter sagrado polo que inevitablemente irán xurdindo rituais de carácter máxico-relixioso coa finalidade de garantir a continuidade da existencia. As pedrafitas de tipo fálico por iso é probable que cumprisen ou estivesen vencelladas a diversos rituais propiciatorios: a súa fisonomía relaciónase así inevitablemente co culto á fertilidade. A pedrafita convírtese  nun símbolo que representa e é causa do renacemento, da vida, da fertilidade.

En Sigrás, achegándonos as ilusións e as desilusións, 2025.

Saúde, sorte e libros!!!

ENLACES E BIBLIOGRAFÍA ESENCIAIS

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/04/pedrafitas-con-outras-funcions.html

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/03/pedrafitas-falicas.html

Rafael Castro Vaamonde: "Novas exploracións no contorno do Pozo do Demo e das Fragas de Abedes." Traballo inédito.

Taboada Chivite, X.: "Folklore de Verín". Ourense, La Región.

Taboada Chivite, X.: "O Culto ás Pedras no Noroeste Peninsular". Vigo, Real Academia Galega, 1966.

https://catalogaciondepedrafitasdegalicia.blogspot.com/2014/03/pedrafitas-falicas.html

https://onosopatrimonio.blogspot.com/2011/07/circulos-liticos-e-pedrafitas-de-galiza_09.html

https://www.diariodotamega.es/articulo/verin/verin-quere-facer-do-pozo-do-demo-maior-museo-natural-do-sur-galicia/20220214204758021561.html

ttps://www.laregion.es/comarca-de-monterrei/verin-recuperara-ruta-menhires-milenarios_1_20220223-2278229.html

https://osil.info/verin-proxecta-desenvolver-no-pozo-do-demo-o-maior-atractor-turistico-do-sur-de-galicia-cos-next-generation/

https://venagalicia.gal/noticia/2022/02/15/verin-quiere-convertir-pozo-do-demo-museo-aire-libre-referente-turismo-galicia/0003_202202O15C4991.htm

https://www.farodevigo.es/ourense/2021/02/27/denuncian-abandono-yacimiento-arqueologico-o-35760402.html

O_Bouzadoiro_un_xacemento_romano_unico_e.pdf

https://www.gciencia.com/retro/localizan-en-verin-o-castelo-medieval-de-cabreira/

https://estarvivobajoelcieloazul.blogspot.com/2013/03/pozo-do-demo.html

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/verin-comarca-de-verin-ourense-prg-150-sendeiro-do-pozo-do-demo-22216460/photo-14031936

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/punto-geodesico-de-montemaior-44984183/photo-29545613

https://verin.es/turismo/

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/pozo-do-demo-banco-con-vistas-a-verin-82126178/photo-53159527

https://www.galiciamaxica.eu/galicia/ourense/lagar-rupestre-y-capilla-de-san-anton-de-abedes/

https://fontesmediae.hypotheses.org/4506

https://nosvolveremosaver.com/pozo-do-demo/