venres, 19 de xuño de 2026

ANTAS-DÓLMENES DO MONTE PENIDE-MONTE MIRALLO. San Vicenzo de Trasmañó, Santo Estevo de Negros, Santo André de Cedeira. Redondela

ANTAS-DÓLMENES DO MONTE PENIDE-MONTE MIRALLO

RUTA MEGALÍTICA DA CHAN DA CRUZ

"Lo blando es más fuerte que lo duro; el agua es más fuerte que la roca, el amor es más fuerte que la violencia."
Hermann Hesse


Panel-esquema e debuxos de Moncho Boga, 2026.

Xa ía sendo hora de adicar unha nova entrada á fabulosa necrópole do Monte Penide, xa ía sendo hora de revisitar, coas ferramentas que nos proporciona a modernidade, as fantásticas e megalíticas terras de Vigo. Sempre será un pracer, sempre será un lecer, paponear polas súas increíbles paisaxes, as súas praias e o seu infinito mar océano. Neste caso, viaxo ao Concello de Redondela, onde se asenta a  necrópole obxecto desta entrada, que se pode considerar unha prolongación ou un inicio, segundo se mire, das necrópoles viguesas do Monte Vixiador con Candeán, A Madroa...


Contexto xeográfico da Chan da Cruz. De google maps.

E o acicate, o motivo, a razón que me impulsou a este novo percorrido, foron as fotografías do blogue de Alex Negreira (megaliticiablogspot.com) onde aparecen unha xeira de boas fotografías dos restos de estruturas megalíticas ou cámaras que eu non coñecía, malia saber que existían. A limpeza e desbroce das mámoas e do monte que as rodeaba permitiu que os restos que quedan das antas sairan á superficie e poideran ser fotografiados, ser admirados, ser contemplados. Tan só coñecía a Mámoa do Rei e restos dalgún outro esteo que atopei polo camiño no medio dun  espeso exército de piñeiros, aló pola década de 1990. Pois ben, esta necrópole estudada por Mergelina, García Alén, Xosé Couñago, Filgueira Valverde, Peña Santos, Álvarez Limeses, Torres Goberna, Patiño Gómez e outros, pódese caracterizar como unha das mais salientables de Galicia, sobre todo en canto á fenomenal densidade de mámoas.


Mapa de Moncho Boga, unha das varias
alternativas para chegar á Chan da Cruz, 2012.

Para chegar ábrense varias perspectivas. En primeiro lugar, si imos pola Autoestrada, hai que sair en Chapela e, despois de salvar unha ponte que cruza por enriba da Autoestrada e, ao chegar ao Alto da Encarnación, seguiremos a estrada á dereita que sube a San Vicenzo de Trasmañó. Unha vez pasada a igrexa parroquial de San Vicenzo, debemos dirixirnos cara ao Campo de Fútbol: despois de percorrer ao redor de dous quilómetros, chegaremos a un cruzamento no que se asenta a Anta número 1 deste percorrido a saber, a Mámoa do Rei.


Situación das antas da Rota. Google earth.

A outra posibilidade é sair da Vila de Redondela e introducirmonos na estrada N-550 que leva ao aeroporto de Peinador. A uns catro quilómetros será absolutamente necesario coller á dereita e seguir polo Camiño da Milixosa: preto de catrocentos  metros despois, seguimos á esquerda e continuamos polo Camiño do Campiño. Cando pasamos o Cemiterio de Cabeiro (a uns catrocentos metros) hai que xirar á esquerda  e transitar cerca de novecentos metros polo Camiño do Soutiño, Camiño da Fonte e a estrada de Cabeiro a Trasmañó. É entón cando deberiamos chegar a un cruzamento no que hai que coller á dereita. A uns trescentos metros atópase a espléndida Mámoa do Rei, a anta mellor conservada e mais coñecida de toda a necrópole a saber, o punto de partida da Ruta.


Panel da Rota existente que engade outros moitos recursos prehistóricos.
Fotografía, megaliticiablogspot.com

Posiblemente estas descricións, que a min me entreteñen moito, non sirvan para nada. É así que recomendo encarecidamente facerlle caso ao XPS e, si non é posible, levade un bo mapa, que tamén axuda moito.


Mapa-Croquis da Chan da Cruz por Xosé Couñago.

O Monte Penide-Mirallo, conforma un poderoso macizo montañoso que se eleva a uns catrocentos cincoenta metros por enriba do nivel do mar no seu punto mais alto. Emprázase no Concello de Redondela e abrangue as elevacións montañosas do extremo suroeste do concello, ocupando as parroquias de Cedeira, Trasmañó, Negros e Cabeiro. A gran necrópole tamén é coñecida como Chan da Cruz, Chan das Formigas ou Chan da Pedra do Couto, que é, este último, o nome con que as estudara e escavara Mergelina.  A necrópole chegou a estar composta por unhas oitenta e cinco mámoas pero debido ás numerosas obras coma as do tendido eléctrico, as labouras agrarias e incluso a construción do Aeroporto de Peinador, posibilitaron ou foron a causa da destrución dunha boa morea delas.


Anta II da Chan da Pedra do Couto, escavada por Mergelina.
Foto-captura de "Notas de Arqueología Gallega", ver bibl.

Este paradigmático conxunto megalítico desenvólvese cuns límites perfectamente definidos: a elevación coñecida como Coto Darca, e cara ao oeste o Castro Ferreiro, a partires do que se van sucedendo as mámoas ata a penechaira que remata nas estribacións do Monte Penide. Como curiosidade salientable dicir que na bisbarra as mámoas e as súas antas coñecíanse co nome de "Cortellos dos Mouros".


Mapa da Chan da Cruz, por Mergelina, ver bibl.

Malia que neste blogue ocúpome sobre todo e case exclusivamente das cámaras megalíticas ou antas, o Monte Penide conforma un complexo arqueolóxico de fabulosas dimensións, de primeiro orde, dentro dun "ranking" imaxinario na arqueoloxía galega. En efecto, aparte da gran concentración de mámoas, a chaira está repleta de numerosos paneis de petróglifos, castros, penas lexendarias, sacras..., ao que hai que engadir unhas impresionantes vistas panorámicas da Ría de Vigo. Cabe sinalar que foi no ano 2013 cando se inaugurou unha ruta para visitar e protexer estes elementos baixo o título xenérico de "Ruta Arqueolóxica de Monte Penide-Monte Mirallo."


Mapa da Chan da Cruz, versión de Moncho Boga
a partires do de Mergelina, 2012.

É absolutamente necesario subliñar e recomendar o interesantísimo blogue montepenide.wordpress.com, onde o investigador Xosé Couñago propón dúas rutas arqueolóxicas que, pouco mais ou menos, conforman este inmenso conxunto: un total de trinta e cinco mámoas e cuxo número vai incrementándose a medida que se fan novos descubrimentos. Tan necesario como o blogue anterior, é o de Torres Goberna denominado oestrymnioblogspot.com, que adica numerosas entradas a esta senlleira área megalítica. Considera que o Monte Penide constitúe unha das áreas arqueolóxicas galegas que agocha o meirande número de evidencias da actividade humana en Galicia, sobre todo no período que abrangue o Neolítico ata o final da Idade de Bronce.


Paisaxe da Chan da Cruz na década de 1930
 segundo foto de Mergelina, ver bibl.

Seguindo a Xosé Couñago (blogue montepenide.wordpress.com), a primeira ruta para coñecer as mámoas do Monte Mirallo é a que se atopa entre a Mámoa do Rei e o Campo de Fútbol de Trasmañó. 


Versión propia da Anta VII da Chan da Pedra do Couto segundo
debuxo de Mergelina na década de 1930.

A segunda ruta tamén parte da Mámoa do Rei e engade todo o conxunto da Chan da Cruz. Esta é a parte na que eu comenzo a perxeñar e que numero como me parece, non sin clarexar que seguindo calquera das rutas propostas, sexan oficiais ou non, pódense detectar perfectamemte as antas que estou a propoñer. Nesta área da Chan da Cruz están catalogadas vinteseis mámoas e hai que destacar que algunha delas foi destruída nos derradeiros anos. A área pertence á Comunidade de Montes de Trasmañó. Todas as antas e as mámoas (tamén os petróglifos e os castros) foron estudadas pormenorizadamente por Couñago no seu estupendo blogue.


Alzado da Anta da Chan da Pedra do Couto XI
 segundo Mergelina, ver bibl. Versión Moncho Boga.

Dicía antes que a gran necrópole Monte Penide-Monte Mirallo foi investigada mais ou menos pormenorizadamente desde a década de 1930 e, pouco a pouco, converteuse nun dos grandes referentes do megalitismo galego, sobre todo pola colosal Anta Mámoa do Rei, denominada tamén Anta da Pedra do Couto I.


Plantas das Antas escavadas por Mergelina (ver bibl.), versión de
Moncho Boga, 2026.

Esta parte da gran necrópole megalítica do Monte Penide  foi a área onde Mergelina afondou mais nas súas investigacións de finais da década de 1930, deixando uns debuxos, croquis e planos de singular importancia para coñecer a evolución tanto da paisaxe como da situación das mámoas ao longo dos tempos. Moitas das mámoas que escavou xa non conservan os esteos e outras siguen no mesmo lugar case sen variacións, como a gran Mámoa do Rei.


Petróglifo da Chan da Pedra do Couto.
Fotografía de Hidalgo Couñago.

Como dicía mais enriba, a necrópole protagonista desta ruta, cuxo punto de saída é a Mámoa do Rei, percorre oito mámoas con algún resto da súa primitiva estrutura arquitectónica ou cámara. Esta pequena andaina, tamén se pode completar coa visita a unha boa cantidade de paneis de petróglifos. Así mesmo axudará a coñecer a Ría de Vigo desde unha perspectiva diferente: desde as alturas. A visita á Vila de Redondela é tamén unha etapa obrigatoria desta viaxe.


Vistas da ría de Vigo desde o mirados do Coto da Fonteira 
no Monte Penide. Fotografía da web Galicia Máxica.

Nos últimos anos a Comunidade de Montes de Negros sumouse e apoiou o proxecto da Asociación Cultural Alén Nós para a creación dun parque arqueolóxico no Monte Penide. Nos traballos de catalogación do ano 2013 atopáronse cinco novas mámoas así como un ídolo pedrafita con gravuras posiblemente da Idade do Bronce, preto do Castro de Negros. Todas estas actuacións realizáronse grazas tanto á Comunidade de Montes, á Asociación devandita como ao Concello de Redondela.


LENDAS E TRADICIÓNS DO MONTE PENIDE

Interesante e significativa é a traidición, hoxe perdida, de parar diante da Mámoa do Rei os séquitos mortuorios para rezar responsos. Talvez o mais salientable deste ríto é que posiblemente os veciños xa non souberan que a mámoa era un túmulo funerario. Trátase sen dúbida dun bo síntoma de respeto hacia as mámoas froito dunha tradición que se alonga no lonxano pasado.


Castro de Negros. Fotografía de Xosé Couñago.
Do blogue montepenide.wordpress.com

Os Mouros son os habitantes perpétuos e máxicos do Monte Penide: nin morreron, nin marcharon, e viven nesta zona chea de restos arqueolóxicos que foron construidos por eles coma o seu lugar de residencia, coma o seu fogar. Pero tamén as covas e as casas dos mouros neste monte son o emprazamento onde esconden os seus grandes tesouros. Os mouros treman diante dun cristiano, pero en caso de doenza ou enfermidade non dubidan en pedirlles axuda. As mouras son extremadamente fermosas (os seus conxéneres masculinos son ás veces negros), son loiras e lávanse e peiteanse continuamente, moitas veces con peites de ouro. A tarefa á que adican a maior parte da súa existencia é a de vixiar e protexer os seus fabulosos tesouros que, como  dicía, gardan baixo terra, nas mámoas e nos castros ou nas minas, e deféndenos con velenos ou con encantamentos tomando a forma dunha serpe.


Cadeira da Moura. Fotografía de Xosé Couñago.
Do blogue montepenide.wordpress.com

No Monte Mirallo, por exemplo, vive a Moura do Castro de Negros, no interior dunha cativa cova que hai no castro: a Igrexa da Petra. A nosa moura, pola noite convértese nunha serpe e polo día amosa un espléndido corpo de muller loira que toma o sol e acompana aos camiñantes que transitan por estes agrestes lares.


A Cama dos Nenos. Fotografía de Xosé Couñago.
Do blogue montepenide.wordpress.com

Outras moitas lendas, vencelladas sobre todo ao Castro de Negros, como a dita lenda da Igrexa de Preta, rituais de encantos e encantamentos-desencantamentos, a Casa da Moura, a Cama dos Nenos ou o ignoto río subterráneo do devandito Castro.


E PARA IR CONCLUINDO ESTE LIMIAR...

Para rematar, o Concello de Redondela ten moitos e variados recursos turísticos que non se poden nin se deben esquecer: aos seus numerosos recursos histórico-artístico e naturais hai que engadir unha xeira de roteiros e festas de interese turístico que ben merecen unha visita.



Vistas desde o Monte Penide. Fotografía extraída de sanvicentedetrasmano.wordpress.com

Por destacar algúns, a Festa da Coca, Festa do Choco, a Ruta das Pedras Agudas, a Ruta da Senda da Auga... É convinte tamén visitar a árbore senlleira denominada a Sobreira da Peneda. Pero sen dúbida recomendo descubrir, como auténticos aventureiros, os lugares insólitos que aínda agocha esta fermosa vila da Ría de Vigo, que irán aparecendo coma por ensalmo.

EN SIGRÁS, NO MES DO SAN XOÁN, 2026.
SAÚDE, SORTE E LIBROS!!!

BIBLIOGRAFÍA E ENLACES VARIOS

https://megaliticia.blogspot.com/2025/12/Necropole-Monte-Penide.html

José Manuel Hidalgo Couñago e Fernando Javier Costas Goberna, “El gran conjunto megalítico de Monte Penide, Redondela-Pontevedra.” El Museo de Pontevedra, XXXIV, 1980

Cayetano Mergelina, “Notas sobre arqueología gallega. Las mámoas de Chan da Pedra do Couto y de San Colmado.” Boletín del Seminario de Arte y Arqueología, Tomo 4,1º., curso de 1935-36. Valladolid, 1936.

Patiño Gómez, R.: “La necrópolis megalítica de Monte Penide – Vixiador”. Traballos de Arqueoloxía, 1992. Publicación do grupo de arqueoloxía Alfredo García Alén.

Filgueira Valverde y García Alén, “Inventario de monumentos megalíticos de la provincia de Pontevedra.” El Museo de Pontevedra, XXXI. Pontevedra 1977.

R. Fábregas Valcarce, X. Carballo Arceo y V. Villoch Vázquez. Petroglifos y Asentamientos: El caso de Monte Penide (Redondela Pontevedra).

Antonio Martínez Cortizas, Ramón Fábregas Valcarce, Susana Franco Maside. Evolución del paisaje y actividad humana en el área de Monte Penide (Redondela Pontevedra).

Ramón Boga Moscoso, “Guía de dólmenes de Galicia.” Bahía 1997.

Baños Rodríguez et al, “Antas e pedraditas de Galicia.” Asociación de Amigos do Museu Arqueolóxico A Coruña, 1996.

https://montepenide.wordpress.com/

https://oestrymnio.blogspot.com/2013/03/monte-penide-necropolis-megalitica-y.html

https://gl.wikiloc.com/rutas-outdoor/mamoa-inedita-1-das-pedras-do-picos-cabeiro-o-vixiador-2633234

https://web.archive.org/web/20140111003856/http://www.acitania.com/Visita_Guiada_MontePenide-ACITANIA.pdf

https://turismoriasbaixas.com/es/search/museo-virtual-monte-penide-prehistorico

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/ruta-dos-tumulos-de-monte-penide-monte-mirallo-redondela-45986051

https://www.galiciamaxica.eu/galicia/mirador-de-coto-fenteira/

https://galiciaencantada.com/lenda.asp?cat=56&id=2345

https://sanvicentedetrasmano.wordpress.com/2013/01/28/ruta-de-los-misterios-y-las-leyendas/

https://montepenide.wordpress.com/category/castro-de-negros/

https://onosopatrimonio.blogspot.com/2011/07/mamoas-de-galizagalicia-provincia-de_9.html

https://anecdotarioredondela.blogspot.com/2021/11/o-castro-de-negros.html

https://redondela.gal/categoria/turismo-redondela/que-ver/

https://espanaviajar.com/pontevedra/pueblos/redondela/

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/monte-penide-roteiro-prehistorico-9144743

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/vigo/2013/05/06/redondela-musealizara-mayor-yacimiento-mamoas-galicia/0003_201305V6C3991.htm

https://sanvicentedetrasmano.wordpress.com/2013/01/28/que-ver/


domingo, 14 de xuño de 2026

ANTA-DOLMEN DO MONTE DAS MÁMOAS. San Cristovo de Arzón, Negreira.

ANTA-DOLMEN MONTE DAS MÁMOAS

ROTEIRO MEGALÍTICO DO MONTE CORZÁN 6

"Nunca pienses que la guerra, por necesaria o justificada que sea, no es un crimen."

Ernest Hemingway


Debuxo de Moncho Boga, 2025.

E xa vai chegando a hora de ir rematando esta rota megalítica polas brumorosas terras de Negreira, terras da Barcala, terras do Río Tambre... Terras primorosas que non hai que deixar de visitar: preto de Santiago, ofrece multitude de recursos turístico-culturais e naturais que se cifran en castros, arquitectura relixiosa, estelas, frondosas paraxes, espectaculares pazos e a burrada do Encoro Barrié de La Maza, unha brutal construción que cambiou para sempre os horizontes que contemplara Murguía aló polos primeiros anos do século XX.


Planta a partir de Sobrino Lorenzo-Ruza.

Malia que seguimos a estar na depresión interior do Monte Corzán, esta anta (que forma parte dunha necrópole de sete ou oito mámoas) atópase xa noutra parroquia polo que tanto pode pertencer, segundo a contradictoria información de que dispoño, á parroquia de San Cristovo de Arzón como á de Santa Baia de Lueiro. A mais recente reseña fala de Arzón e, polo tanto, sen encomendarme nin a Deus nin ao Demo, vouna situar na de San Cristovo  de Arzón.


Fotografía actual extraída do blogue megaliticiablogspot.com

Para chegar é mais que necesario ir ben cubertos cun axeitado XPS. Sexa como sexa, gústame describir o traxecto malia que son conscente de que é moi dificil chegar a través da miña descrición do itinerario. Aí vai: deixando atrás a estrada CP-5602 desde a aldea ou lugar de Barbazán, hai que coller unha pista de terra que sae cara ao norte. Preto duns douscentos metros despois, preséntase á vista un cruzamento. Hai que continuar pola principal que remata por converterse nunha pista forestal. A uns seiscentos metros desde o derradeiro cruzamento, atópase a mámoa a poucos metros.


Sección a partir de Sobrino Lorenzo-Ruza.

Como ben sendo habitual nesta rota megalítica, a mámoa coa súa anta atópase nunha depresión do Monte Corzán nunha lixeira pendente que cae cara ao noreste: unha pequena chaira ao final dunha cativa dorsal. A vexetación é hoxe en día de monte baixo cunha repoboación de piñeiros e eucaliptos. Predominan as espesas toxeiras, a herba e as xestas. Tamén se poden albiscar polos arredores diversos afroramentos rochosos e, a uns cento cincuento metros, serpentea o río Corzán.


Fotografía actual extraída do blogue megaliticiablogspot.com

Foi unha das mámoas que explorou Ramón Sobrino Lorenzo-Ruza no ano 1951 e é a única que saibamos que amosa na actualidade os mesmos restos da cámara que daquila (mais ou menos).


Perfil a partir de Sobrino Lorenzo-Ruza.

Debido ás remocións e aos incansables e menesterosos quefaceres dos buscadores dos tesouros inexistentes (a mesma estrutura  en sí mesma é un tesouro) é moi difícil definir ou describir a cámara e polo tanto a súa adscrición tipolóxica. Como veremos, probablemente unha das lousas sexa un anaco da tampa ou pedra cobertora, feito que se pode colexir tanto polas súas grandes dimensións, a súa situación no centro así como pola súa forma xeral.


Fotografía actual extraída do blogue megaliticiablogspot.com

A mámoa ou túmulo no que se acochan os restos do dolmen ou cámara é de tamaño medio grande: mide de diámetro uns vintecinco metros e sobresae en  altura case os dous metros. En calquera caso, a súa medición é dificultosa debido á frondosidade da vexetación sobre todo de monte baixo.


Fotografía actual extraída do blogue megaliticiablogspot.com

No centro do funil de violación (que mide catro metros de diámetro e oitenta centímetros de fondo) sobresaen os cinco chantos de que falaba mais enriba: son cinco esteos de granito dos que tres deles semella que están na súa posición orixinal, outro atópase moi inclinado e o último é posible que sexa un anaco ou fragmento da pedra cobertora ou tampa, que está caido no medio e medio da cámara.


Para chegar. Google maps.

O esteo meirande mide case un metro e vinte centímetros de altura, ao redor de oitenta centímetros de ancho e un grosor de vinte centímetros. O mais cativo sobresae desde o chan case setenta centímetros de altura, uns  corenta de ancho e un grosor de dezanove centímetros. O que hipotéticamente podería ser un resto da pedra cobertora mide un metro de altura, un metro de trinta centímetros de ancho e dez centímetros de grosor.


Para chegar. Google maps.

Unha parte da mámoa (que coincide cun terzo dela mais ou menos) está cruzado por un muro de mampostería que fai de muro de división de fincas. Cara ao oeste deste muro a mámoa foi rebaixada no seu volume polo adecentamento para unha pradeira e hoxe en día está repoboada de piñeiros.


Mapa de situación. Google maps.

Para rematar, é necesario e absolutamente obrigatorio denunciar desde esta atalaia, o abandoso dunha área megalítica de singular importancia, impresionante, na que se están a conservar mais de cincuenta mámoas distribuídas en varias necrópoles. O Monte Corzán é un lugar mítico, un monte sagrado, tanto real como dentro da tradición literario-megalítica galega. 


Mapa do Concello de Negreira coas súas parroquias.

Chama a atención o esquecemento tanto por parte das administracións responsables do coidado do noso patrimonio como a desidia por parte das autoridades locais que terían con estes recursos a oportunidade de apuntalar o seu turismo cultural.


EN SIGRÁS, DÍAS ACIAGOS DO ANO 2026.
SAÚDE, SORTE E LIBROS!!!

BIBLIOGRAFÍA E MOITOS ENLACES

Manuel Murguía: "Historia de Galicia".

Sobrino Lorenzo-Ruza, R.: "Megalitos del Monte Corzán". Zephyrus IV, 1953.

García Martínez e E. Shee: "Tres tumbas megalíticas decoradas en Galicia". Trabajos de Prehistoria, T. 30, 1973.

Antón Bouzas Sierra e Fernando Alonso Romero: "Los cercados del macizo del Corzán." (Negreira, A Coruña)

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/monte-das-mamoas.html

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/mamoa-de-espinaredo-e-mamoa-do-raposo.html

https://es.wikiloc.com/rutas-outdoor/dolmenes-corzan-20795179

https://lindeiros.net/negreira-publica-un-mapa-on-line/

https://concellodenegreira.gal/gl/novas/mapa-en-lina-de-turismo-descubrenegreira

https://goo.gl/kWmjbn

https://xurdemoran.blogspot.com/2014/02/mapas-del-camino-fisterra-y-muxia-etapa_4911.html#google_vignette

https://concellodenegreira.gal/uploads/media/document/guia_turistica.pdf

https://concellodenegreira.gal/uploads/media/document/guia_turistica.pdf

https://galiciapuebloapueblo.blogspot.com/2016/08/pazo-de-coton-negreira.html

https://loboquirce.blogspot.com/2016/06/ponte-vell-do-maceira-coruna.html

https://es.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=20795179

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/mamoa-de-espinaredo-e-mamoa-do-raposo.html

martes, 9 de xuño de 2026

ANTA-DOLMEN DE PEDRA MOSQUEIRA. San Vicenzo de Aro, Negreira

ANTA-DOLMEN DE PEDRA MOSQUEIRA

RUTA MEGALÍTICA DO MONTE CORZÁN 5

"La violencia no es solo matar a otro. Hay violencia cuando usamos una palabra denigrante, cuando hacemos gestos para despreciar a otra persona, cuando obedecemos porque hay miedo. La violencia es mucho más sutil, mucho más profunda."

Jiddu Krishnamurti


Debuxo versión de Moncho Boga, 2026

Pouco logo da anta Mina do Lagarto, na mesma depresión interior do Monte Corzán, nunha moi suave pendente que cae cara ao oeste, atópase a Anta de Pedra Mosqueira, nunha zona de monte baixo, con espesas toxeiras e abondosas silvas. Trátase hoxe en día dunha ampla área de repoboación, primeiro de piñeiros e agora de eucaliptos. As repoboacións alternan coas pradeiras, coas terras de labor.


Situación aproximada da Anta de Pedra Mosqueira.

Para chegar é absolutamente necesario o XPS si se teñen as coordenadas..., que esa é outra. Sexa como sexa, hai primeiro que chegar a Pedralonga, e tirar cara ao sul por uns estrada ou pista asfaltada e estreita. Logo de percorrer pouco menos dun quilómetro, a mámoa está a preto de cen metros mirando ao sul da pista, na parte final dunha aba que cae en suave pendente, como dicía antes.


Versión propia da Pedra Mosqueira, 2026.

Pouco teño que contar desta outra anta. Trátase dunha mámoa que mide ao redor dos vinte metros no eixo norte-sul, uns dazaoito no eixo leste-oeste e acada unha altura aproximada dun metro e medio. Na parte central desta mámoa ábrese o correspondente funil de violación que mide os tres metros do norte ao sul e mais de cinco metros no senso do leste-oeste. A profundidade máxima é duns 50 centímetros. Está repoboada de piñeiros e completamente cuberta de espeso monte baixo. Semella que os sucos da repoboación non son moi profundos.


Situación das antas na Ruta Megalítica do Monte Corzán

Nun estremo do funil de violación sobresaen os dous esteos de granito, únicos restos da estrutura arquitectónica que conformaba unha anta ou dolmen. Son dous esteos que miden, o mais cativo, unha altura de setenta centímetros, a anchura é de oitenta e o grosor duns vintecinco centímetros; o meirande acada unha altura de ao redor dun metro, outro metro para o ancho e vintecinco centímetros de grosor.

Por último, debo clarexar que deste exemplar tampouco dispoño da fotografía correspondente. Polo tanto, probablemente calquera semellanza coa realidade sexa unha quimera ou unha extraordinaria casualidade.

EN SIGRÁS, NO MES DO SAN XOÁN, 2026.
SAÚDE, SORTE E LIBROS!!!

BIBLIOGRAFÍA, ENLACES


José Mª Bello Diéguez: "Un siglo de arte megalítica en Galicia" PDF.

Elizabeth Shee, "The Megalithic Art of Western Europe." 1981.

Manuel Murguía: "Historia de Galicia".

Sobrino Lorenzo-Ruza, R.: "Megalitos del Monte Corzán". Zephyrus IV, 1953.

García Martínez e E. Shee: "Tres tumbas megalíticas decoradas en Galicia". Trabajos de Prehistoria, T. 30, 1973.

Antón Bouzas Sierra e Fernando Alonso Romero: "Los cercados del macizo del Corzán." (Negreira, A Coruña)

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/monte-das-mamoas.html

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/mamoa-de-espinaredo-e-mamoa-do-raposo.html

https://es.wikiloc.com/rutas-outdoor/dolmenes-corzan-20795179

https://lindeiros.net/negreira-publica-un-mapa-on-line/

https://concellodenegreira.gal/gl/novas/mapa-en-lina-de-turismo-descubrenegreira

https://goo.gl/kWmjbn

https://xurdemoran.blogspot.com/2014/02/mapas-del-camino-fisterra-y-muxia-etapa_4911.html#google_vignette

https://concellodenegreira.gal/uploads/media/document/guia_turistica.pdf

https://concellodenegreira.gal/uploads/media/document/guia_turistica.pdf

https://galiciapuebloapueblo.blogspot.com/2016/08/pazo-de-coton-negreira.html

https://loboquirce.blogspot.com/2016/06/ponte-vell-do-maceira-coruna.html

https://es.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=20795179

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/mamoa-de-espinaredo-e-mamoa-do-raposo.html

https://pefcgalicia.org/camino-fisterra-muxia-es/4-negreira/

venres, 5 de xuño de 2026

ANTA-DOLMEN MÁMOA DO RAPOSO OU MINA DO LAGARTO. San Vicenzo de Aro. Negreira

ANTA-DOLMEN MÁMOA DO RAPOSO OU  MINA DO LAGARTO

ROTEIRO MEGALÍTICO DO MONTE CORZÁN 4

"Los hombres se cansan antes de dormir, de amar, de cantar y bailar que de hacer la guerra."

Homero


Debuxo de Moncho Boga, 2026

E continúo coa miña andaina imaxinaria, co meu percorrido virtual, coa axuda inestimable de moitos amigos e coa virtualidade que me proporciona o ubicuo Alex Negreira e as súas estupendas fotografías. Continúo pois co meu particular imaxinario argallando unha ruta que non sei si é real e tampouco sei (só podo imaxinar) a dificultade de acceder a estes indefensos exemplares da nosa extraordinario listaxe de antas, de dólmenes, de mámoas, de pedrafitas, de "rodas..."


Fotografía extraída de megaliticiablogspot.com

Sigo polo tanto na chaira do Monte Corzán, no lugar de Pedralonga, pertencente á parroquia de San Vicenzo de Aro. Para atopala, primeiro hai que chegar ao lugar ou aldea de Pedralonga. Desde aquí, debemos dirixirnos cara ao sul por unha estreita pista hoxe asfaltada que leva ao lugar ou aldea de Vilar. A aproximadamente un quilómetro e douscentos metros atópase a mámoa que podemos ver (si a arboreda non o impide) mirando ao leste: ubícase a uns cincuenta metros da estrada. Actualmente malia que hai algunhas pradeiras, cada vez aparecen como por arte de maxia mais eucaliptos que impiden a súa visión inmediata.


Mapa da Ruta Megalítica do Monte Corzán. Google maps.

A súa ubicación atópase nun outeiro moi suave, na depresión (tantas veces sinalada) interior do Monte Corzán, preto dalgúna afroramentos rochosos e onde aínda se poden apreciar zonas de monte baixo, algunhas pradeiras e o avance contínuo e meticuloso das hordas de eucaliptos.


Fotografía extraída de megaliticiablogspot.com

A mámoa onde se asentan os mínimos elementos pétreos que formaron parte da cámara ou anta, atópase moi alterada polas intensivas labouras agrícolas e a violación central do túmulo está cuberta cos materiais posiblemente levados polos arados. Na década de 1980 aínda estaba a conservar catro chantos da arquitectura megalítica ou cámara; hoxe en día está a conservar posiblemente dous esteos. 


Unha outra versión da Anta Mámoa do Raposo,
 Moncho Boga 2026.


O que queda da mámoa mide ao redor de vintecinco metros de diámetro e está moi disminuida en todo o seu perímetro e tamén no que atinxe ao seu volume: todo isto ven derivado da plantación de piñeiros que ocupan unha antiga pradeira. No centro aparece o sempiterno funil de violación que mide uns tres metros e medio de longo ou de diámetro por cerca de trinta centímetros de profundidade.


Outra vista da anta noutrora. Debuxo Moncho Boga, 2026.

Nun dos extremos sobresaen dous esteos de granito. Na zona mellor conservada da mámoa aparecen unha boa xeira de pedras graníticas de pequeno tamaño que poideran formar parte da coiraza pétrea. O chanto mais grande acada unha altura de preto de sesenta centímetros, unha anchura de case un metro e un grosor de entre quince e vinte centímetros.


En definitiva, e para rematar, estamos diante doutra anta, das moitas que salpican o Monte Corzán, e que loitan solitarias por sobrevivir ante a impenitente acción destrutora do ser humano.


EN SIGRÁS, DESPOIS DA BATALLA PENSO EN TÍ, 2026.

SAÚDE, SORTE E LIBROS!!!


BIBLIOGRAFÍA, ENLACES E OUTRAS ESENCIAS

Manuel Murguía: "Historia de Galicia".

Sobrino Lorenzo-Ruza, R.: "Megalitos del Monte Corzán". Zephyrus IV, 1953.

García Martínez e E. Shee: "Tres tumbas megalíticas decoradas en Galicia". Trabajos de Prehistoria, T. 30, 1973.

Antón Bouzas Sierra e Fernando Alonso Romero: "Los cercados del macizo del Corzán." (Negreira, A Coruña)

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/monte-das-mamoas.html

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/mamoa-de-espinaredo-e-mamoa-do-raposo.html

https://es.wikiloc.com/rutas-outdoor/dolmenes-corzan-20795179

https://lindeiros.net/negreira-publica-un-mapa-on-line/

https://concellodenegreira.gal/gl/novas/mapa-en-lina-de-turismo-descubrenegreira

https://goo.gl/kWmjbn

https://xurdemoran.blogspot.com/2014/02/mapas-del-camino-fisterra-y-muxia-etapa_4911.html#google_vignette

https://concellodenegreira.gal/uploads/media/document/guia_turistica.pdf

https://concellodenegreira.gal/uploads/media/document/guia_turistica.pdf

https://galiciapuebloapueblo.blogspot.com/2016/08/pazo-de-coton-negreira.html

https://loboquirce.blogspot.com/2016/06/ponte-vell-do-maceira-coruna.html

https://es.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=20795179

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/mamoa-de-espinaredo-e-mamoa-do-raposo.html


martes, 2 de xuño de 2026

ANTA-DOLMEN DO CHAN DO OUTEIRO. San Vicenzo de Aro, Negreira

ANTA-DOLMEN DO CHAN DE OUTEIRO

RUTA MEGALÍTICA DO MONTE CORZÁN 3

"¿Hasta cuándo seguiremos creyendo que hemos nacido para el exterminio mutuo y que el exterminio mutuo es nuestro destino?"

 Eduardo Galeano



Debuxo de Moncho Boga, 2026.

E prosigo, paseniñamente, polas agrestes chairas do Monte Corzán; prosigo coa imaxinación, prosigo cunha anta da que non posúo fotografía: tan só podo amosar uns debuxos froito da miña persoal visión do mundo megalítico.

E prosigo, redundantemente, polas vetustas e antiguas terras altas do Monte Corzán, monte mítico aínda por descubrir, por explorar; un monte talvez místico onde probablemente continúen aparecendo novos exemplares do neolítico (tamén doutras épocas), sen dúbida. 

Estou diante dunha mámoa que aínda existía no ano 2023: supoño e espero que siga no seu lugar, no seu emprazamento de milenios.


Mapa de situación das Antas da Rota do Monte Corzán.

Atópase no lugar de Pedralonga pertencente á parroquia de San Vicenzo de Aro: o emprazamento é unha depresión interior na cume dunha pequena dorsal así como nunha suave aba ou pendente que vai caendo paseniñamente cara ao sueste. A vexetación preponderante é o monte baixo, sobre todo as impresionantes toxeiras, rudas e salvaxes. Algúns escasos piñeiros froito da repoboación: profundos que chegan ata os esteos que aínda permanecen da estrutura arquitectónica. Como dicía antes, unha densa vexetación de monte baixo (toxeira espesa) está a cubrir toda a masa tumular ou mámoa.


Mapa de situación da Anta do Chan de Outeiro, 2026.

Estamos, pois, diante dunha mámoa da que case non se percibe o funil de violación: o burato central, froito dos menesterosos furtivos buscadores de inexistentes tesouros, acada unha superficie de cinco por tres metros, mais longa na direción noreste-sudoeste e ao redor de corenta centímetros de profundidade. Neste burato de violación emprázanse os catro chantos da cámara que se están a conservar. 

A mámoa ou túmulo acada uns vintedous metros no eixo norte-sul, os dazaoito no eixo leste-oeste e non sobresae en altura mais do metro e medio. Como curiosidade constatar que preto dos esteos da cámara aparece chantado un marco de separación de fincas. Sobre a mámoa aparecen abondosas pedras graníticas de mediano tamaño que mais que probablemente forman parte da coiraza pétrea e son mais abondosas cara ao perímetro, formando unha especie de anel perimetral. Na parte superior ou central xa son mais escasas.


Debuxo versión de Moncho Boga, 2026.

No funil de violación aparecen, probablemente in situ, os catro esteos que formaban a anta ou dolmen. O esteo meirande non sobresae mais de oitenta centímetros, ao redor de cincoenta de ancho e uns trinta e cinco de grosor.

Pouco mais teño que dicir sobre esta anta. Sen embargo, un pouquiño mais: xa é un clásico, debido as labouras de repoboación forestal, a aparición de profundos sucos que neste caso chegan ata os esteos da cámara. E todo por uns poucos eucaliptos e/ou piñeiros de mais. Tamén pola absoluta falta de control institucional.

EN SIGRÁS, LOGO DA GRADUACIÓN DE MANUEL, 2026.

SAÚDE, SORTE E LIBROS!!!


BIBLIOGRAFÍA, ENLACES


José Mª Bello Diéguez: "Un siglo de arte megalítica en Galicia" PDF.

Elizabeth Shee, "The Megalithic Art of Western Europe." 1981.

Manuel Murguía: "Historia de Galicia".

Sobrino Lorenzo-Ruza, R.: "Megalitos del Monte Corzán". Zephyrus IV, 1953.

García Martínez e E. Shee: "Tres tumbas megalíticas decoradas en Galicia". Trabajos de Prehistoria, T. 30, 1973.

Antón Bouzas Sierra e Fernando Alonso Romero: "Los cercados del macizo del Corzán." (Negreira, A Coruña)

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/monte-das-mamoas.html

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/mamoa-de-espinaredo-e-mamoa-do-raposo.html

https://es.wikiloc.com/rutas-outdoor/dolmenes-corzan-20795179

https://lindeiros.net/negreira-publica-un-mapa-on-line/

https://concellodenegreira.gal/gl/novas/mapa-en-lina-de-turismo-descubrenegreira

https://goo.gl/kWmjbn

https://xurdemoran.blogspot.com/2014/02/mapas-del-camino-fisterra-y-muxia-etapa_4911.html#google_vignette

https://concellodenegreira.gal/uploads/media/document/guia_turistica.pdf

https://concellodenegreira.gal/uploads/media/document/guia_turistica.pdf

https://galiciapuebloapueblo.blogspot.com/2016/08/pazo-de-coton-negreira.html

https://loboquirce.blogspot.com/2016/06/ponte-vell-do-maceira-coruna.html

https://es.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=20795179

https://megaliticia.blogspot.com/2017/05/mamoa-de-espinaredo-e-mamoa-do-raposo.html

https://pefcgalicia.org/camino-fisterra-muxia-es/4-negreira/